annepanne.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste artikelen
nieuwe blog: annenas.wordpress.com
Lees meer...

De ergste dagen zijn de dagen wanneer je eindelijk weer eens iets op wilt schrijven, maar je niet verder komt dan je bed met als enige gedachte “shit”, op de achtergrond speelt wat melancholische muziek. Dat helpt namelijk. Ik geef de winter de schuld, de winter die wel eeuwig lijkt te duren en nog geen seintje heeft gegeven überhaupt de wil te hebben zich te verzoenen met de zomer. Ook misschien mijn raam dat geen frisse lucht binnen kan laten, omdat het dan te koud wordt op mijn kamer. Zo’n benauwd gevoel geeft het en ik heb nieuwe warme, en toch frisse lucht nodig. Misschien wil je me wel helpen, nu de zomer zo op zich laat wachten… en als hij er dan eenmaal is, mag je ook wel blijven hoor, opzich.

Lees meer...
Morgen is de eerste schooldag weer en ik vond het wel weer eens tijd worden hier iets van me te laten horen. Bij deze, een mooie gelegenheid. Voordat ik weer écht helemaal in het zo inspiratieloze schoolleven zit.

Wat een mooie zomer. Niet qua weer, zeker niet in Nederland maar gelukkig heb ik ook een deel van mijn vakantie in frankrijk gespendeerd om frans te leren. Bien sur que je parle parfaitement français maintenant! Maar laten we voor de goede orde het toch maar even op Nederlands houden.

Goed. Ik heb eigenlijk geen zin om een ellenlang verhaal op te hangen over hoe geweldig mijn zomer was en hoe on-ge-loof-lijk veel leuke dingen ik heb gedaan, om maar te zwijgen over onvergeeeetbare situaties.... want nouja dan wordt deze blog gewoon net iets te lang.

Ik wilde alleen even de grote leegte opvullen. En binnenkort vertel ik wel weer een leuk verhaaltje over mijn geweldige alledaagse schoolleven...
Lees meer...
Facebook is zo'n profielsite waar je al je diepste gedachten kwijt kan bij ál je vrienden. Ja, echt allemaal. En ik geef het toe, ik doe er lekker aan mee. Dus ik zal deze blog maar niet vullen met kritiek, maar mezelf maar eens de vraag stellen waarom ik er in godsnaam aan mee doe. Ja, waarom doe ik er aan mee?

Allereerst ontdekte ik Hyves, daar begon het allemaal. Te gek was het, want je kon helemaal je eigen pagina pimpen (pimpen als in pimp my ride), al je leuke - alleen de leuke - foto's erop zetten en allerlei onzin berichtjes sturen naar je vrienden, om vervolgens ook allerlei onzinberichtjes weer terug te krijgen. Bovendien heb je opeens veel meer vrienden dan dat je in werkelijkheid hebt! Echt vet. En wil je ze niet meer, dan verwijder je ze gewoon. Ben je daarvoor te lui, dan doe je dat gewoon niet, want je hoort toch niks van ze. I-de-aal.

Maar toen, toen kwam facebook. En weet je wat het is met facebook: eigenlijk is het precies hetzelfde als hyves, maar meer internationaal. Hier waren dus ook duitsers, belgen, amerikanen te vinden, en alle andere gewenste nationaliteiten. Op deze manier kon je je vriendenkring nog meer uitbreiden. Ik stond perplex.

Maar het állerleukste aan facebook zijn de quizjes. Het begon al goed met 'Which greek goddess are you?' - ik ben Venus, aangenaam - en 'test how long you'd last in a zombie attack' ... die uitkomst was wat jammerlijk, dus heb ik uit voorzorgsmaatregel maar 'do you have supernatural gifts?'  gedaan. Toen daaruit bleek dat ik die dus niet had (SHIT), gaf ik de hoop op en stelde ik mezelf de vraag 'which cookie are you?'. Gelukkig, gelukkig blijk ik toch nog een gave te bezitten en ben ik een chocolate chip cookie.

De laatste quiz die ik zag was 'how much free time do you have, actually?' Die heb ik ook maar achterwege gelaten. I'm so busted. En zo lieve mensen, kwam ik tot de conclusie dat dat het antwoord was op mijn vraag 'waarom doe ik hier aan mee?'. Nou gewoon, soms heb je schijnbaar niks beters te doen.
Lees meer...   (2 reacties)
Zo'n mooie zomerse dag vraagt er natuurlijk om bewonderd te worden. Maar helaas moest dat vandaag vanaf binnen, hoe graag ik het ook anders had gezien. Buiten was namelijk niet te doen, en dat is niet vanwege de hitte; de temperatuur was perfect. Ook niet vanwege de insecten; die zijn namelijk door de vrieskou van de afgelopen 8 maanden zo goed als uitgestorven, behalve dan de rupsen. Nee, het gaat om de timmerdrang in onze buurt. De timmer-boor-en-klus-maar-wat-aan-drang die elke doe-het-zelfer in onze buurt - en dat zijn er nogal wat moet ik zeggen - naar zijn kop stijgt. Een betrouwbare thermometer: is het 20 graden of daarboven, dan wordt er geklust.

En laat het vanmiddag nou net even lekker weer zijn. Ik kom terug van een dag op school, pak een glaasje icetea en wil nét op de tuinstoel gaan zitten bekomen van al deze vermoeiende handelingen of... een paar huizen verderop begint er eentje te boren. En niet zomaar te boren. Nee, HARD te boren.

Zo hard zelfs dat ik na 5 minuten hardnekkig vol blijven houden toch maar besluit om weer naar binnen te gaan en mijn kamer op te zoeken. De boor is nog steeds te horen en in de korte pauzes kan ik mijn gedachte horen: aan mijn kamer mag ook wel wat worden gedaan. Er zijn toch nog zeker wel een paar lijsten op te hangen, het deurtje van die kast hangt scheef en misschien wil ik mijn bureau ook wel verzagen. Ik weet niet, zo langzamerhand ben ik zo gewend aan die kamer dat 'ie wel een opknapbeurt kan gebruiken. Op de achtergrond hoor ik nog steeds het inspirerende geluid van de boor, steeds zachter wordend naarmate ik nog betere klusjes verzin. 

Opeens komt het gedril weer terug. De harde realiteit: want wie ging die klusjes ook al weer uitvoeren?

Misschien had ik al dit wel heel anders bekeken wanneer de doe-het-zelfer míjn kamer had opgeknapt. Dan had ik het misschien wel een "zoet gezoem" genoemd en had ik er zelfs heerlijk bij kunnen slapen. Helaas, ook ik zal het zelf moeten doen. Hoewel het bij mij wel iets langer zal duren voordat ik het juiste gaatje heb geboord in de juiste muur met de juiste diameter en diepgang. 

Maar wees niet bang beste andere buur, twaalf in dit rijtje zijn er inderdaad genoeg en gelukkig word ik door dit soort fratsen niet al te sterk beïnvloed. Sommige onder onze buurtgenoten zeggen: oefening baart kunst. Maar iets anders - veel sterker en misschien wel mijn instinct - zegt me dat die imperfecties in mijn kamer er gewoon bij horen. Niets aan doen. Want als je buiten zit, dan merk je nergens iets van! Toch?
Lees meer...   (4 reacties)
Er is me weer eens iets erg opgevallen laatst, door een grote verandering in mijn eigen huis, en bovendien was het nodig tijd voor een update hier, dus ik zal jullie een boeiend verhaal vertellen over het fenomeen 'geur uit een flesje'. Je hebt de lekkere en dus duurdere variant die wel bij Douglas te vinden is, of de goedkopere variant uit de winkel: de wc-spuitbusgeur, waar men niet zoveel moeite aan heeft besteed maar net genoeg zodat hij iets lekkerder ruikt dan de gemiddelde wc.

Maar laatst ben ik er achtergekomen dat je zelfs die weer in allerlei varianten kunt vinden, en dan bedoel ik niet alleen de geur, nee. Ze zijn te vinden van gewoon huis-tuin en keuken druk-hem-zelf-in spuitbussen tot machinale spuitbussen, die om het halfuur de wc verfrissen. Dus je wc is altijd fris! geniaal, toch?!

Nee. Maar ik zal er dan ook maar even bij vertellen waarom dan precies niet, want het lijkt allemaal dé oplossing voor een immens groot probleem, maar dit is het niet.

Goed, je hebt het ding gekocht. Ofnee, liever, je moeder heeft het ding gekocht, maar ze is zo druk.. of jij het ding even een plek wilt geven? Op de wc uiteraard! Maar natuurlijk wil je dat wel even doen, wie weet krijg jij dan nog wel een leuk verassinkje als dank voor je hulp. We zullen zien...

Het eerste plekje was op de wc zelf, de spoelbak. Het machinale spuitbus-ding staat op de spoelbak. Het ding spuit uit zichzelf. Er zitten wel eens mensen op de wc, misschien wel net op het ongelukkige moment dat het spuitbusje gaat spuiten. Goed, toch maar een andere plek dan.

Lees meer...
Ik vergelijk mijn blunders/menselijke foutjes graag met de blunders/foutjes van andere mensen, want als ik daaraan denk, ben ik weer redelijk tevredengesteld. Je kunt er op verschillende manieren tegenaankijken. Ik prefereer het mijn vergissingen te relativeren.

Relatief gezien, heeft er vast altijd wel iemand een veel groter probleem, en heeft degene het veel zwaarder dan ik. Dus mag ik niet zeuren... hier kan ik immers een goede bron van leedvermaak van maken.

Aan de andere kant, zijn er ook altijd weer mensen met veel minder problemen dan ik. Mensen bijvoorbeeld, die wél met geld om kunnen gaan. Het probleem waar zij mee kampen is allen dat ze niet weten hoe ze er vanaf moeten komen. In feite hebben ze een kleiner probleem dan ik, maar het feit dat ze het geld niet kwijt raken geeft mij toch wel een soort beangstigend gevoel. Ik voel me dan ook bijna verplicht deze mensen te helpen.

Niet waar?
Lees meer...
Soms zie ik wel eens wat op tv, zoals vandaag. Niet heel gewoonlijk, dat ik iets zie op tv maar ik keek vandaag toch eens een programma. Het familiediner. En zeker niks tegen familiediners, ik bedoel, lekker eten, kaarsjes aan, beetje praten, heel leuk. Maar er was een probleempje.

Ik heb eigenlijk geen idee of ik het wel mag schrijven, maar in ieder geval, het probleempje kwam erop neer dat twee zussen ruzie hadden omdat de een een gekke bek zou hebben getrokken naar de ander, maar het stug ontkende, en de ander op haar beurt zeer koppig was. Het was de druppel die de emmer deed overlopen, nooit, maar dan ook nooit meer wilden ze elkaar zien.

En als ik daar dan naar moet kijken, omdat de tv toevallig op die zender staat, kan ik me doodergeren. Eerst, natuurlijk, was ik supernieuwsgierig, want men had het de hele tijd over 'de vrouw die te ver was gegaan', en mijn fantasieën slaan op hol, wanneer ik zoiets hoor. Anti-climax van hier tot jewelste toen ik het hoorde, en al de zenuwen die ik eerst had kwamen er allemaal uit. Ik moest lachen, en ik schaam me dood voor dit sadisme, maar wat moet ik me in hemelsnaam bij zoiets voorstellen?

Even voor de zekerheid, bied ik bij deze mijn oprechte excuses aan aan alle mensen waarnaar ik ooit een gekke bek heb getrokken, ik meen het namelijk niet zo gek! Ik ben bloedserieus.
Lees meer...   (2 reacties)
Douchende mensen zijn leuk. Want sta je onder de douche, dan laat je jezelf helemaal gaan. Immers, niemand kan je horen. Of in ieder geval, dat denk je dan. Want ik hoor je wel degelijk, maar ik zeg het lekker niet. Ik fiets naar school en hoor je zingen, of een poging doen tot. Niet dat ik dat niet graag doe hoor, zingen, maar mijn badkamer ligt tenminste midden in mijn huis, en ligt niet aan de hoofdstraat van de buurt, waar iedereen langskomt maar waar nog net niet zoveel lawaai is dat je het gezang niet hoort.

Heerlijk vind ik het wel hoor, echt. Wat mij betreft zing je hele opera's als ik langs kom. Of misschien top 40 liederen met bijbehorende passie. Alsof niemand het hoort... dat wat je vergeet, is je raampje. Het staat namelijk open, en laat niet alleen stoom door. Dus daar fiets ik door de straten 's ochtends, zonder mp3 , die heb ik toch nergens meer voor nodig sinds mijn nieuwe ontdekking. De akoestiek van de badkamers wordt er alleen maar beter op en met al die hoogbouw van tegenwoordig galmt het lekker door de straten heen.

En elke dag kom ik aan bij school en zie ik al die frisse mensen met, net als ik, nieuw gewassen haren en schoongescrubte gezichten. Totaal onwetend. Ja jullie allemaal zingen wel eens onder de douche. Dus schaam je niet, en breng nog een klein beetje meer passie in je nummers. 

Niemand hoort je, weet je nog? Helemaal niemand.
Lees meer...   (1 reactie)
Tegenwind heb je in vele snelheden, kanten en dingen waar wind nog meer uit bestaat, lucht. Ze komen van voor, linksvoor, rechtsvoor, van opzij (beide kanten), je kunt het zo gek niet bedenken of het is wind tegen. Heen en terug weg, tussendoorweg, het maakt niet uit welk pad je kiest, tegenwind krijg je altijd voor je kiezen.

Iedere keer weer hoop je dat het pad dat je bewandeld, of befietst, het ligt er maar net aan, niet gepaard gaat met tegenwind. En iedere keer weer is dit valse hoop. Wat een tegenslag.  

Maar wat kunnen we toch in hemelsnaam doen om deze tegenslagen tegen te werken?  De natuur is de natuur, en daar valt niet zomaar even aan te sleutelen. Aan je fiets wel. De versnelling misschien nog iets minder zwaar? maar dan moet je weer zo vaak trappen. Er bestaat tegenwoordig ook gestroomlijnde kleding. Maar dat noemt men dan weer het "wielrenpakje". Nee dankje.

Ik hoop dat er ooit een oplossing komt, en we weer een beetje de wind in de rug krijgen. Wie weet, misschien zelfs wel zoiets als een autorijbewijs. Dat lijkt me nou ideaal. Ja. Want zo kan het toch niet langer, zoveel tegenwind?

Er zijn vermoedens dat ze in Amerika met nog meer tegenwind te maken hebben, aangezien iedereen van zestien daar al legaal mag rijden. Alleen weet ik nou nog niet precies wat er nou eerst was. Het rijbewijs, of de tegenwind... en wat door wat veroorzaakt wordt. Lastig...
Lees meer...
Tromgeroffel
Hoi. Ik ben Anne/Annepanne/Annenas of iets anders moois met 'anne' erin. Wil je meer informatie, dan raad ik je aan om mijn blogs te lezen. Misschien kom je er dan achter waar ik zit, wat ik wil zeggen en waar ik in vredesnaam al die onzin toch vandaan haal. Een paar dingen zal ik je wel geven.

Ik ben 17 jaar, zit ein-de-lijk in mijn allerlaatste jaar van de middelbare school en ben nog heel wat van plan in de toekomst. Wat, dat weet ik nog niet precies maar het is in ieder geval heel wat. Ik zie ook wel wat 'wat' uiteindelijk wordt, als het maar wát leuk is.

Ik hou van schrijven, maar doe het nog steeds te weinig. Ik publiceer hier ook niet alles, maar dan nog steeds blijft het te weinig. Daar neem ik me voor toch eens verandering in te brengen.

Maar áls ik schrijf, schrijf ik graag over dingen die me opvallen of me bezighouden, waar ik aan denk of waar iets me aan doet denken. Voorwerpen of situaties die vaak niet fictief zijn, en me misschien juist om die reden zo opvallen. Maar ook fictie is fijn... Tja, als ik er maar over kan schrijven.

Verder ben ik gek op gezelligheid, zomer en winter, dansen en zitten en ook op lekker wegdromen in de trein (de NS geeft je er vaak ruim de tijd voor, hè) en buiten de trein (daar geeft de NS je ook al ruim de tijd voor). Verder stel ik reacties zeer op prijs (hint).

Goed, eigenlijk was dat het wel zo'n beetje. Wist je al dat ik reacties zeer op prijs stel?
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl